728 x 90

شعری از خسرو گلسرخی - ارسالی از مهدی شیراز

جاذبه زمین
جاذبه زمین

این استعمار

این جامه سیاه معلق را

چگونه پیوندیست

با سرزمین من؟

آن کس که سوگوار کـــرد خاک مـــرا

آیا شکست

در رفت و آمد حمل این‌همه تاراج؟

 

این سرزمین من چه بی‌دریغ بود

که سایه مطبوع خویش را

بر شانه‌های ذوالاکتاف پهن کـــرد

و باغ‌ها میان عطش سوخت

و از شانه‌ها طناب گذر کـــرد

این سرزمین من چه بی‌دریغ بـــود

 

ثقل زمین کجاست

من در کجای جهان ایستاده‌ام

با باری ز فریاد‌های خفته و خونین

ای سرزمین من!

من در کجای جهان ایستاده‌ام؟

 

خسرو گلسرخی

ارسالی از مهدی از شیراز